Από την πέρατα του ελληνικού κόσμου φημισμένοι πολίτες αλλά και απλοί προσκυνητές έφθαναν στον ιερό χώρο της Ολυμπίας για να παρακολουθήσουν τους αγώνες. Οι θεατές που ανήκαν σε διάφορες κοινωνικές τάξεις ανώνυμοι και επώνυμοι πλούσιοι και φτωχοί ποιητές και φιλόσοφοι, τραγουδιστές ή χορευτές, είχαν όλοι το δικαίωμα να τα παρακολουθήσουν τους αγώνες χωρίς περιορισμούς, ακόμα και οι βάρβαροι και οι δούλοι, εκτός από τις γυναίκες. Όλο αυτό το πλήθος ζούσε και κοιμόταν στο ύπαιθρο, σε σκηνές έξω από την Άλτη και κοντά στους ποταμούς.

Το Λεωνιδαίο, ο μεγάλος πολυτελής ξενώνας, έξω από τον περίβολο της Άλτεως προοριζόταν για τη φιλοξενία των επισήμων, που έρχονταν στην Ολυμπία κατά τη διάρκεια τέλεσης των Ολυμπιακών Αγώνων. Κτίσθηκε περίπου το 330 π.Χ. και φέρει το όνομα του δωρητή και αρχιτέκτονά του Λεωνίδη από τη Νάξο. Μετασκευάστηκε τουλάχιστον δύο φορές στους ρωμαϊκούς χρόνους.

Εκτός από το πλήθος των προσκυνητών υπήρχαν και οι επίσημες αποστολές των πόλεων, που ονομάζονται θεωρίαι. Τις συγκροτούσαν επίλεκτοι πολίτες, οι λεγόμενοι θεωροί με αρχηγό τους τον αρχιθεωρό. Πολύτιμα ήταν τα δώρα που έστελναν οι πόλεις για τον Δία αλλά και στους άρχοντες της Ήλίδας. Οι πόλεις φρόντιζαν επίσης, ώστε οι θεωρίες που έστελναν στους Ολυμπιακούς Αγώνες να είναι οι πιο μεγαλόπρεπες για λόγους επίδειξης και άσκησης επιρροής.

Εκτός από τους πολιτικούς, στις Ολυμπιάδες έρχονταν και πολλοί άνθρωποι των γραμμάτων και των τεχνών, όχι μόνο ως απλοί θεατές, αλλά και για επαγγελματικούς σκοπούς: ποιητές (Σιμωνίδης, Βακχυλίδης Πίνδαρος), ρήτορες (Γοργίας, Λυσίας, Ισοκράτης) γλύπτες, χαλκοπλάστες και αδριαντοποιοί (Πυθαγόρας ο Σάμιος, ο Αργείος Πολύκλειτος και ο Λύσιππος από την Σικυώνα) και μεγάλοι φιλόσοφοι (Πλάτων, Αριστοτέλης, Θαλής ο Μιλήσιος).